Bir ayağı içeride bir ayağı eşikte yaşamalı insan
Vedayı gün gün yeşertmeli gözünde
Pamuk ipliğiyle bağlıyız dünyaya
Ha koptu ha kopacak kim bilir
Bir ayağı burada bir ayağı orada yaşamalı insan

Gözlerini ne geçmişe ne de geleceğe dikmeli
Oturup yaşadığı âna su dökmeli insan
Yeşertmeli kalbinden başlayarak çevresini
Bir gölge olsun için hem kendine hem insanlığa
Gözlerini yaşadığı âna dikmeli insan

Aynalarla her zaman dost olmalı insan
Hem dünyanın hem kendinin sırrına vakıf olmalı
Geçmesini bilmeli aynaların sırlı yüzüne
Defterini kirlerden arındırmasını bilmeli
Son menziline ulaştırsın diye atına su vermeli insan

Yalnızlığı gül bahçesine çevirmeli insan
Oturup kalbiyle komşu olmasını bilmeli
Çağırmalı bahçesine dünyanın bütün kuşlarını
Kalbini de katıp onların yanına
Dünyadan bir kuş olup gitmesini bilmeli insan

Hazinelerini iyi kullanmalı insan
Eşinden dostun daha ileri kelimeler edinmeli
Onlarla ulaşmalı insanlarının kapısına
Onlarla çıkmalı Yaratanının karşısına
Kelimelerine sevaplar yüklemeli insan

Kapısını hep aralık tutmalı insan
Doğan güne de güneşini örten ölüme de
Elleri titrememeli ölüm yazarken mısralarına
Dili sürçmemeli kendi ölümünden söz ederken
Bir eli hayatta bir eli ölümde yaşamalı insan

Cemil Erdem

yagmurdergisi.com.tr

Çocuğa kurşun değse
Kırılan çiçek olur,
Çocuk ölmesin diye
Çırpınan yürek olur,

Eğer çocuk ölürse
Yoldaşı melek olur,
Yorganı ak yıldızlar,
Döşeği ipek olur. 

Çocuğa kurşun değse
Titreyen tüfek olur,
Utancından namlular
Kıpkırmızı renk olur,

Bu çağda böyle vahşet
Hayvanlara denk olur! 
Çocuğa kurşun sıkan
Eli kanlı katilin
Adını bilmem ama
Soyadı köpek olur...

Bestami Yazgan

habervaktim.com

Yürüyorsun,Dört Gündür Aç!
Uzakta
Bir Kentin Ümit Işıkları...
Kamçı Gibi Yüzünde Şaklıyorken Rüzgar
Hangi Fırına Yaklaşsan
Ekmekler Az Önce Bitmiş...
Beteri Var!

Okyanusun Ortasındaki Adada
Kırk Yıllık Felaketzedesin...
Tepeden Gördün:
Sahilde Bir Gemi...
Koşuyorsun,Koşuyorsun,Koşuyorsun...
Ta Sahile Kadar!
Heyhat,
Gemi,
Bir Kaç Adım Önce Gitmiş...
Beteri Var!

Tut ki
Bir Kuyunun Dibindesin...
Yukarıdan
Sallanıyor Bir Kalın Urgan,
Kuyunun Yarısına Kadar,
Ölüm Geliyor,
Sevdiklerin Geliyor Aklına
Son Bir Gayretle
Tırmanıp Tutuyorsun
Urgan
Bir Yılan!
Beteri Var!

Say ki
Bir Gece Düştün Bir Güverteden
Soğuk Sularda Ve Karanlıkta
Bırakıp Gitti Gemi...
Çırpınıp Durdun Sabaha Kadar
Işıklarda,Görüyorsun
Uzakta Bir Ada...
Yüzüyorsun,
Dudaklarında Bir Gülüş...
Ulaşıyorsun,
Ada Bir Köpükmüş...
Beteri Var!

Bir Kutupta Donmaktasın
Yakamadığın Kibrit
Son Kibritmiş...
Beteri Var!

Apartman Tutuşmuş
Orta Kattasın.
Alevler
Alt Kattan Çıkmış,
Üst Kattan İnmiş...
Gördüğün Su Dolu Kovaya
Bütün Hücrelerin Sevinmiş...
Kavrulmak Üzereyken Bulduğun
O Su,Su Değil
Benzinmiş...
Beteri Var!

Evet,Beteri Var...
Hiç Bir Felaket,
Felaket Değildir
İmansız Gitmek Kadar...

Yazar:Hasan DEMİR
haykiris.net/forum

Bir insan ki; yenilmez, ne kalem, ne tüfekle;
Ne saray sofraları, ne kuru bir ekmekle.
Bir insan ki; dünyada, korkusuz bir yürekle,
Allah'a vekîl olur, Kurân'ı yaşadıkça...

Bir inanç ki; sarsılmaz, ne tayfun, ne tûfanla;
Güçlenir sabır denen, en zorlu imtihanla.
Bir inanç ki; beslenir, her nefeste îmanla,
Sonsuzlara tâc olur, Kur'ân'ı yaşadıkça...

Bir vicdan ki; düşmeden, nefsin tuzaklarına;
Mahşer penceresinden, bakar kul haklarına...
Bir vicdan ki; her çağda, zulmün uşaklarına,
Adâleti haykırır, Kur'ân'ı yaşadıkça...

Bir gönül ki; dost olur, ''aman'' diyen düşmana;
Şevkati şükran bilir, yaratılmış her cana.
Bir gönül ki; paklanır, kin ve kibirden yana;
'Yer ile yeksân' olur, Kur'ân'ı yaşadıkça....

Bir huzur ki; bozulmaz, şeytanî şüphelerle,
Ne tabiî afetler, ne de başka bir şerle...
Bir huzur ki; barışır, o ilâhi kaderle;
Ruhlara sükûn verir, Kur'ân'ı yaşadıkça...

Bir edep ki; hayânın, gölgesinde barınır,
Ahlâk ibriklerinden, süzüldükçe arınır...
Bir edep ki; namusu, servetten önde tanır;
Âyetlerle yıkanır, Kur'ân'ı yaşadıkça...

Bir hayat ki; doyumsuz, her mevsimi bir bahar;
Her baharda bin meyve,her meyvede bin tad var.
Bir hayat ki; ölümsüz.. Çünkü aslında mezar;
Bir cennet kapısıdır, Kur'ân'ı yaşadıkça...

Bir sevda ki; titretir, yürekleri derinden;
Dağılır kâinata, Medine göklerinden..
Bir sevda ki; açılır, semâlar kaç yerinden,
Muhammed nûru ile, Kur'ân'ı yaşadıkça...

Bir dünya ki; ne açlık, ne cinâyet, ne savaş,
Ne kan ağlayan mazlum, ne gözlerde damla yaş.
Bir dünya ki; ufuklar, ağarır yavaş yavaş;
Sabahlar müjdelenir, Kur'ân'ı yaşadıkça...

CENGİZ NUMANOĞLU

Ey beni en en çok sevenim..
Ey beni en en çok kollayıp-gözetenim..
Ey sesimi hep duyanım! Yaralarımı saranım..
Eyy hiç darılmayanım! Çağırınca koşarak gelenim!

Ey bana benden yakınım! Ey beni en çok bilenim!
Ey en çirkinimden sonra bile "gel" diyenim!
Eyy! Dünya terketse, hiç terketmeyenim!
Ey en en vefalım..Ey Sevgili, en sevgili! Meded!..

Ahh.. Ey kadrini hiç bilemediğim!
Ahh.. Ey nefsimin ilk şahlanışında bir kenara ittiğim..
Ahh.. Ey "Sendeyim" deyip, ülfetlerde kaybettiğim!
Ahh.. Ey "Yalnız Sana..." deyip, gayrısına kulluk ettiğim..

Ahh Sevgili! En en Sevgili..
Ahh ya Vedud! Ya Rahim! Ya Sabur...
Ahh ya Tevvab! Ya Afuvv..
Ahh ya Rabbi! Ahh ALLAH ım ALLAH ım!
Tut sana müştak yüreğimi, affet beni....

Necip Fazıl Kısakürek

islamgul.com